Oracle daagde Philips en externe licentiemanager ten onrechte

Een bijzonder vonnis, gewezen in een uniek conflict. Een softwareproducent is blijkbaar zo wantrouwend en ontstemd over – de kwaliteit van – de softwarelicentieadministratie bij haar klant en de informatieverstrekking hierover, dat de producent beslag laat laten op bestanden en administraties van de klant en van de externe licentieadviseur, die kennelijk namens de klant onderzoeken naar het gebruik van software verrichtte.

Dergelijke onderzoeken zijn doorgaans zeer waardevol, omdat ze mede antwoord geven op de interne vraag ‘beschikken we over voldoende licenties?’ en tevens ‘maken we gebruik van de juiste, op onze situatie het beste toegesneden licentieprogramma’s?’ Geen overbodige luxe, omdat licentieprogramma’s per leverancier, per softwareproduct en zelfs per type gegevensverwerking (productie/batch) en leveringsmodel (intern/cloud computing) ingrijpend kunnen verschillen. Vaak ontbeert de klant overzicht en een objectieve mening hierover, mede omdat licentie-informatie weinig transparant is.

In dit specifieke geval vermoedt de producent illegaal gebruik. Maar wie A zegt – het leggen van revindicatoir beslag in een civiele procedure tot afgifte van zaken en leveringen van goederen, dus voordat er vonnis is gewezen – moet ook B doen, namelijk het dagvaarden van degene op wiens spullen beslag is gelegd. En dus daagde Oracle Nederland Philips (BV’s en de NV) en adviseur voor de Amsterdamse rechter.

Vanwege de omstandigheid dat Philips en zijn externe licentie-expert weigerden licentie-informatie aan Oracle te verstrekken, vordert Oracle inzage in de stukken. Ook wil de Amerikaanse producent van bedrijfssoftware een accountant op kosten van gedaagden onderzoek te laten doen naar achterstallige licentiepenningen.

Waarschijnlijkheid zal er aan de kennelijk hoogoplopen ruzie en verstoorde relatie van alles en nog wat aan vooraf zijn gegaan. Juridisch is echter belangrijk, waar de strijd ten principale om gaat.

Is Oracle maar wat aan het vissen of heeft zij een gerechtvaardigd belang bij de afgifte van de gevraagde stukken? In het laatste geval moeten de stukken wel in voldoende mate bepaald zijn, terwijl er ook nog eens een rechtsverhouding aanwezig moet zijn tussen de stukken en de eiser.

Maar de wet kent een ook een uitzonderingsgrond: inzage op grond van gewichtige redenen worden geweigerd en wanneer redelijkerwijs aan genomen kan worden dat een behoorlijke rechtsbedeling ook zonder vertrekking van de gevraagde informatie is gewaarborgd.

Volgens de rechtbank Amsterdam houdt Oracle weldegelijk een ‘fishing expediton’, al was het alleen omdat de softwareproducent niet in staat is aan te geven om welke stukken het gaat. In de dagvaardig wordt weliswaar verwezen naar de processen-verbaal van de beslaglegging, maar dat betreft ‘copie├źn van de administratieve bescheiden’, ‘2 harddiscs met identieke gecopieerde data-informatie’, ‘twee CD-roms’ en meer. Veel te vaag. Bovendien deelt de rechter de mening van Philips dat ook zonder vertrekking van de gevraagde informatie een behoorlijke rechtsbedeling is gewaarborgd.

Los hiervan, de ‘Oracle Software Investment Guide’ geeft aan dat de hoogte van de gebruiksvergoeding is gekoppeld aan een ‘automated proces’. Wat is dat eigenlijk? Interpretatieverschillen liggen voor de hand. Wordt vervolgd.